Delft

De Beestenmarkt ontwaakt

Donderdagochtend, half negen. De tafels en stoelen van de terrasjes op de Beestenmarkt worden een voor een schoongemaakt, een verdwaalde vrachtwagenchauffeur probeert door de binnenstad te komen. Langzaam lopen er steeds meer mensen richting de markt.
Nog geen massatoerisme. Nog geen rijen achter elkaar lopende, naar ingesproken tekst luisterende, hordes. Ik zit even rustig op een bankje onder de “Stier” en kijk eens om me heen.

Die Stier die op de Beestenmarkt staat, heeft voor mij een beetje een gek verhaal. Mijn opa en oma woonden vroeger er vlakbij. Toen ik klein was en mijn zwemdiploma gehaald had, was mij een dagje “Delft met opa en oma” beloofd. We zouden in de molen gaan kijken en naar de stad gaan. Maar op de dag dat we dat zouden gaan doen, was ik ziek. De dag viel in het water en ik moest het doen met een beterschapkaart met dat gekleurde beest erop. Ik vond het vanaf dat moment geen leuk beest, mijn dag was verstierd.

Maar dat er een beeld van een stier op de Beestenmarkt staat, is natuurlijk niet heel vreemd. Het heet niet voor niets Beestenmarkt; dat komt omdat er lang geleden, ongeveer van 1600 tot 1900, een veemarkt was waar beesten verhandeld werden. Nu kan je er hooguit nog de beest uithangen. Er zitten veel cafeetjes en in de zomer kun je er fijn op een terrasje zitten.

Na een tijdje op het bankje te hebben gezeten, de kerkklokken hebben inmiddels geluid, de wind waait door de hoge platanen, vind ik het goed voor vandaag. Ondanks dat de eerste mensen inmiddels op zoek zijn naar een bakje koffie, is het nog rustig op het plein. De Beestenmarkt maakt zich op voor een zomerse dag met een lange zwoele avond. En de Stier houdt het in de gaten.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *